بر آتش بوم خار پوشم همی

سپهبد لب از خنده بگشاد و گفت

کزین غم مکن با دل اندیشه جفت

من از بیشه با شیر کوشم همی

نهم دیده در پای پیل ژیان

نپیچم سر از رای شاه جهان

بر ما چه برگشتن از شاه خویش