به کف تیغ و زیرا برش کاولی

چو خور برکشد تیغ زرین به گاه

به خم در شود تاج سیمین ماه

من و دشت ناورد و این زاولی

نپیچم عنان زو نه از لشکرش

مگر بر سنان پیشت آرم سرش

همی گفت و مرگ از نهان در ستیز