چو صف سپاه از دو سو گشت راست

برآمد ز شادی که کر گشت گوش

شه و هر که ز آن کار بد گشته شاد

بدان مرد کان تیر زد چیز داد

غو کوس و نای نبردی بخاست

گوی بد سپهدار و پشت گوان

گرامی و عم زاده پهلوان