بزد نعره مهراج و بر پای خاست

چنان کز کمربند یکی را دو کرد

بماندش یکی نیمه بر زین نگون

دگر نیمه بر خاک غلتان به خون

ز شادی تن از که بیفکند خواست

ز درد جگر سر به سر هندوان

به کین سر نهادند بر پهلوان