دل میغ پرتابش تیغ شد

پر از خشم شد مغز و پر کینه دل

ز دل خاست خون و ز خون خاست گل

سر تیغ چون خون فشان میغ شد

بپرید هوش زمانه ز جوش

بدرید گوش سپهر از خروش

ز بس گرد چشم جهان تم گرفت