فرو داشت پیلان و لشکر به جای

ز گردان لشکرش هر کس که یافت

عنانش به تندی همی باز تافت

فکند از سران مر سه تن را ز پای

چنین تا به شب رزم و پیکار بود

بند دست کز زخم بیکار بود

چو بنوشت شب فرش زربفت راغ