شده گرد چون چرخی و خشت و شل

زمین از دگر سو برون داد نم

به هر گام بی تن سری ترگ دار

بد افکنده چون مجمری پر بخار

ستاره شده برج او مغز و دل

جهان ز آتش تیغ ها تافته

دل که ز بانگ یلان کافته