نه بر زین بجنبید گرد دلیر

سر سروران بود کانداختی

به یک ره فزون از هزاران سوار

سنان کرده بد در کمرش استوار

نه از زخم شد مانده ، نز جنگ سیر

تو گفتی تنش کوه آهن کشست

همان اسپش از باد و از آتشست