یلان را به پیکار و کین برگماشت

ندید اندر آن چاره از هیچ سو

به زیر آمد از پیل و بالای خواست

به ناکام رزمی گران کرد راست

به صد چاره آن رزم تا شب بداشت

چو برزد سر از که درفش بنفش

مه نو شدش ماه روی درفش