پس اندر گه راز گفتن نهان

یکی دشنه زهر خورده به زیر

به شیرین سخن گوش بگشایمش

همان جای پردخت فرمایمش

زنم بر برش دشنه ای ناگهان

سر آرم برو کار گیرم گریز

از آن پس به من کی رسد باد نیز