بهو شاد شد گفت اگر ز آنکه بخت

از آن پس به من کی رسد باد نیز

من این کرده وز شب جهان تیره فام

که داند که من که ورا هم کدام

برآرد به دست تو این کار سخت

تو را بر سرندیب شاهی دهم

به هند اندرت پیشگاهی دهم