گر او را سر امشب به چنبر کشم

تو آن گه رهانی سر خویشتن

که با من بیایی به پرده سرای

به نزد بهو باشی ام رهنمای

ترا از سران سپه برکشم

سیه گفت کز دست نگذارمش

هم امشب به تو خفته بسپارمش