چو این آگهی یافت آن سرفراز

یکی نعره زد شاه مهراج سخت

بینداخت مر خویشتن را ز تخت

شد آن شب در آرایش بزم و ساز

بدو گفت خواهم کز آنسان نژند

بهو را ببینم به خواری و بند

بیا بزم شادی بر او بریم