چو دشمن گرفتی به کف جام گیر

بیا بزم شادی بر او بریم

بداریمش از پیش و ما می خوریم

سپهدار گفتا تو آرام گیر

تو بنشین به جای بد اندیش تو

که او را خود آرم کنون پیش تو

گرفتند هر دو به هم باده یاد