گهر گر نبودم هنر بد بسی

پس آن گاه بر کودکانست کار

ترا پادشاهی به من گشت راست

ولیک از خوی بد ترا کس نخواست

ازین روی را خواستم هر کسی

به زور و هنر پادشاهی و تخت

نیابد کسی جز به فرخنده بخت