پدر نیز پندت هم از بیم گفت

چو باشد هنر ، بخت نبود چه سود

هنرها ز بخت بد آهو بود

ز بخت آوران زشت نیکو بود

که با من هنر بیشتر دید جفت

به من بود شاهی سزاوارتر

که دارم هنر از تو بسیار تر