نبد سود هر چاره کآراستی

تو دادی سر ندیب از آن پس به من

فکندیم دور از بر خویشتن

پس اندر نهان خون من خواستی

من از بیم بر تو سپه ساختم

همه گنج و گاهت بر انداختم

چو شاهیت یکسر مرا خواست شد