اگر نامدی او به فریاد تو

همه گنج و گاهت بر انداختم

چو شاهیت یکسر مرا خواست شد

ازین زابلی کار تو راست شد

بدی کم کنون بیخ و بنیاد تو

تو بودی به پیشم سرافکنده پست

چنان چون منم پیش تو بسته دست