ندیدندش و جست هر کس بسی

بکند آن همه کوکب روشنش

سپاه بهو رزم را کرد رای

کشیدند صف پیش پرده سرای

فتادند ازو در گمان هر کسی

گه بگریخت در شب نهان از سپاه

وگر شد به زنهار مهراج شاه