ز جان یکسر امید برداشتند

فتادند ازو در گمان هر کسی

گه بگریخت در شب نهان از سپاه

وگر شد به زنهار مهراج شاه

سلیح و بنه پاک بگذاشتند

گریزان سوی بیشه و دشت و کوه

نهادند سرها گروه ها گروه