گریزان سوی بیشه و دشت و کوه

وگر شد به زنهار مهراج شاه

ز جان یکسر امید برداشتند

سلیح و بنه پاک بگذاشتند

نهادند سرها گروه ها گروه

دلیران ایران هر آنکس که بود

پی گردشان برگرفتند زود