ببارید چندانکه هنگام غم

چنین تا به مژده بیامد سروش

که کام دلت یافتی کم خروش

ز دیده بدان خرمی نیز نم

از آن آب غم کز مژه رخ بشست

همه که خس و خار و هم زهر رست

وزان آب شادی کش از رخ دوید