چو سنگش ببوسی بریزد گناه

بفر پسین تر ز پیغمبران

بسی خوبی افزود خواهد بر آن

چو رخ زو بتابی شود دین تباه

چو شد سال آدم تمامی هزار

شد از گیتی کرده زی کردگار

وارشیث پوشید در خاک تن