ز پیلست هر گونه شان خوردنی

کنند و ، برد هر کسی بهر خویش

ندارند خود کشته و چار پای

نورزند جز میوه ها جای جای

هم از چرم او هر چه گستردنی

کرا مرد ، سنگی گران در شتاب

ببندند و زود افکنندش در آب