چو باغیست پر میوه دارش چمن

که با تو نه این ماند خواهد نه آن

جهان از بد و نیک آبستنست

برون دوستست از درون دشمنست

به گردش نسیم خوش و نوسمن

هر آن گه که شد رام او دل به مهر

دگر سان شود یکسرش رنگ چهر