ز جوش و تفش باد و آتش فراشت

که گفت این جهان گوهری بد زبن

که یزدان چنان گوهر ناب کرد

گدازیدش از تف و جوشاب کرد

ز عکسش که بر زد ستاره نگاشت

ز موجش همه کوهها کرد و غار

زمین از کف و چرخها از بخار