چو بردند از پایگه پای خویش

ز یزدان به هم روی برگاشتند

ستمکارگان و آن که بد بی ستم

بر آمیخت زین هر دو بهری به هم

نگون اوفتادند از جای خویش

ز دانش بماندند وز بندگی

به مرگی رسیدند از زندگی