دگر جایگاهست او را نهان

مرین جان ما را گهر دیگرست

که بینا و گویا و دانشورست

پس او نیست از گوهر این جهان

از آن سان که بد پیش گشته شدست

درین طبع گیتی سرشته شدست

خورا هر چه بینی تو از کم و بیش