از آن سان که بد پیش گشته شدست

که بینا و گویا و دانشورست

پس او نیست از گوهر این جهان

دگر جایگاهست او را نهان

درین طبع گیتی سرشته شدست

خورا هر چه بینی تو از کم و بیش

کند همچو خود هر یکی خورد خویش