کند همچو خود هر یکی خورد خویش

از آن سان که بد پیش گشته شدست

درین طبع گیتی سرشته شدست

خورا هر چه بینی تو از کم و بیش

اگر جانور صد بود گونه گون

ز یک چیزشان خورد نبود فزون

خورند آن یکی چیز را تن به تن