ز یک چیزشان خورد نبود فزون

خورا هر چه بینی تو از کم و بیش

کند همچو خود هر یکی خورد خویش

اگر جانور صد بود گونه گون

خورند آن یکی چیز را تن به تن

کند هر یک از خورده چون خویشتن

خورد رستنی از زمین آب و خاک