رسیده به پاداش کردار خویش

مرین پایها را گذارد همی

برآنسان که یزدانش دارد همی

گرفتار ماندست در کار خویش

ولیکن چو افتاده شد در زمی

نخستین بود پایه رستمی

نگون باشد آنجا به خاک اندرون