بدینگونه تا بیخ و بارش به جای

همه رستنی برگ و ما بار اوی

همی هر زمان نو برآرد بری

چو این شد کهن بر دمد دیگری

بماند ، نه پوسد نه افتد ز پای

درخت آن که زو آدم آمد برون

بدان کاین بود کت بگفتم که چون