همه ساله تازان سیاه و سمند

همه گفتهایت به جای خودست

به عالم مباد آن که نابخردست

کدامست گفت این دو اسپ نوند

سواران هر دو به ره تیز پای

هم اندر تک و هم بمانده به جای

بدو گفت روز و شب اند این دو راست