همان فرش خوانیست کز گونه گون

خورنده برو بیکران خاسته

به پاسخ چنین گفت دانش گزین

که ایوان سپهرست و فرش این زمین

خورش دارد از صد هزاران فزون

خورنده به گرد جهان هرچه هست

ندارد جز گرد این خوان نشست