سخن های دانا که نیکو بود

توان اندرو دید هر دو جهان

چنین گفت کای در هنر برده رنج

گوهر دانش و مرد داناست گنج

برد هر کسی باز با او بود

نه سیر آید از گنج دانش کسی

نه کم گردد ار زو ببخشد بسی