که دارد به دانش ز یزدان سپاس

نه سیر آید از گنج دانش کسی

نه کم گردد ار زو ببخشد بسی

همان آینه مرد دانا شناس

روان تنش زاندرون و برون

ببیند بداند دو گیتی که چون

به از گنج دانش به گیتی کجاست