چه چیز آن که با یار باید بسی

دل کیست همواره مانده نژند

کرا دانی ایمن به جان از گزند

چه چیز آن که یاور نخواهد کسی

چه دانی که از گیتی آن نیکتر

چه چیز آن که شد باز ناید دگر

چه بیشست در ما و چه کمترست