که بی ترس و ایمن ز یزدان خویش

مه از کوه وز وی گرانتر چه چیز

به نیروترین کس کدامست نیز

به گیتی سیاهی ز زنگی چه بیش

ز روزی و دانش چه کاهد بگوی

چه چیز آورد بیشتر غم به روی

برهمن چنین گفت کای رهنمون