بهین رادی آن دان که بی درد و خشم

چنان چون دم از کم زدن نیست نیز

بود مهتری آن که بایدش یار

نخواهد ز بن بخت یاور به کار

ببخشی، نداری به پاداش چشم

نکو نامی از گیتی آنرا سزاست

که کردار او خواب وگفتار راست