ببخشی، نداری به پاداش چشم

بود مهتری آن که بایدش یار

نخواهد ز بن بخت یاور به کار

بهین رادی آن دان که بی درد و خشم

نکو نامی از گیتی آنرا سزاست

که کردار او خواب وگفتار راست

دژم تر کسی مرد رشکست و آز