که کردار او خواب وگفتار راست

بهین رادی آن دان که بی درد و خشم

ببخشی، نداری به پاداش چشم

نکو نامی از گیتی آنرا سزاست

دژم تر کسی مرد رشکست و آز

که هر ساعتش مرگی آید فراز

چو نیک کسی دید غمگین به جای