دژم تر کسی مرد رشکست و آز

ببخشی، نداری به پاداش چشم

نکو نامی از گیتی آنرا سزاست

که کردار او خواب وگفتار راست

که هر ساعتش مرگی آید فراز

چو نیک کسی دید غمگین به جای

بماند، کند دشمنی با خدای