که هر ساعتش مرگی آید فراز

نکو نامی از گیتی آنرا سزاست

که کردار او خواب وگفتار راست

دژم تر کسی مرد رشکست و آز

چو نیک کسی دید غمگین به جای

بماند، کند دشمنی با خدای

توانگر تر آن کس که خرسند تر