روان را به دانش خرد رهبرست

بهین گوهری هست روشن خرد

که بر هر چه دانی خرد بگذرد

خرد مر جهان را سر گوهرست

کسی باشد ایمن ز ترس خدای

که نبود گناهش چوشد زین سرای

دل از ترس یزدان ندارد دژم