بسی بود هر گونه از رنگ رنگ

گیایش همه بود تریاک زهر

به که سنگش از کهربا داشت بهر

شکفتی گل نوشکفته ز سنگ

هم از میوه هایی که خیزد خزان

کز ایرانیان کس نبد دیده آن

یکی بیشه دیدند گند آب و نی