گرفتی ، بخندیدی از بوی اوی

دگر سنگ بد نیز کز دور سیم

ربودی ورا زیر و گشتی دو نیم

ز گلها گلی بد نیز که هرکس ببوی

گلی بد که چون بوی بردیش مرد

شدی زار و گرینده بی سوک و درد

چنین چند بد ز آن که نتوان شمرد