بیارد، جهد خایه تند از میان

از آن مرغ هر کس چنین کرد یاد

که چون آشیان کرد و خایه نهاد

شود مار تا بچه اش زآشیان

زند بر سر و چشم مار از ستیز

تن خویش ، تا مار گیرد گریز

پس آن مرغ تا بچه آرد برون