گمست آن که سوی تواش راه نیست

که باشد درو هر دو گیتی پدید

ز خاک آن هنر هم تو پیدا کنی

کز آن جای گویا و بینا کنی

به دل کور هر کز تو آگاه نیست

برینسان به پرواز پرنده کوه

تو کردی کزو خشک و تر را ستوه