به دل کور هر کز تو آگاه نیست

ز خاک آن هنر هم تو پیدا کنی

کز آن جای گویا و بینا کنی

گمست آن که سوی تواش راه نیست

برینسان به پرواز پرنده کوه

تو کردی کزو خشک و تر را ستوه

نشیمنش را زابر بگذاشتی